آشنایی با انواع مختلف تلویزیون ها و مزایا و معایب آن ها

25 بازدید / 1398/04/16

تلویزیون ها ابزار هایی بسیار پر استفاده هستند و امروزه در هر خانه ای یافت می شوند. این وسایل کاربردی امروزه پیشرفت زیادی داشته اند و اموری بسیار فراتر از نمایش تصویر تلویزیونی را برای کاربر به انجام می رسانند. تلویزیون‌ها نه تنها در زمینه‌ی فرمت‌ها متفاوت هستند بلکه خود نیز انواع گوناگونی دارند. فرمت مختلف تصویر شامل کیفیت معمول، اچ‌دی و فول‌ اچ‌دی می‌باشند. در وضعیت معمول تراکم پیکسل‌های نمایشگر تلویزیون به این صورت است که تعداد ۷۲۰ پیکسل بصورت افقی و تعداد ۴۸۰ پیکسل به صورت عمودی قرار گرفته‌اند. در کیفیت تصویر اچ‌دی این اعداد به ترتیب به ۱۲۸۰ و ۷۲۰ افزایش پیدا می‌کنند که در نتیجه‌ی آن کیفیت نمایش کلی تصویر و همچنین جزئیات آن بیشتر می‌شود. کیفیت حداکثری ارائه شده بوسیله‌ی نمایشگر تلویزیون‌ها فول اچ‌دی می‌باشد که از طریق آن تمامی جزئیات تصویر با شفافیت هرچه بیشتر به نمایش در می‌آیند. در این نمایشگر‌ها تراکم پیکسل بصورت عمودی ۱۰۸۰ و بصورت افقی ۱۹۲۰ می‌باشد که بصورت مختصر آن ‌را ۱۰۸۰ می‌نامند چراکه بیشترین مقدار تراکم را در حالت عمودی شاهد هستیم. در ادامه‌ی مقاله‌ی پیشرو به توضیح و تشریح انواع تلویزیون‌ها شامل ال‌سی‌دی، ال‌ای‌دی و ... خواهیم پرداخت.

تلویزیون HD و  full HD

کلمه‌ی HD مخفف اصطلاح انگلیسی High Definition می‌باشد که به معنی کیفیت بالا است. در واقع تلویزیون‌هایی که از کیفیت HD بهره می‌برند (HD tv)، کیفیت تصویری بسیار بهتر از تلویزیون‌های معمول دارند. نقش اصلی تکنولوژی اچ‌دی در ساخت این تلویزیون‌ها، افزایش قابل ملاحظه‌ی کیفیت صوت و کیفیت تصویر محصول می‌باشد.  تلویزیون های اچ دی دارای رزولوشن 1280*720 پیکسل هستند. HD tvها تلویزیون‌هایی هستند که قابلیت اتصال به رایانه‌های شخصی و سایر وسایل الکترونیکی را دارا می‌باشند. از جمله ویژگی‌های برتر این گروه می‌توان به وضوح بسیار عالی تصاویر، دامنه‌ی رنگ وسیع و گسترده، بیشتر شدن مساحت تصویر در طول و عرض بعلاوه‌ی سیستم صوت چند کاناله اشاره نمود. همچنین به تلویزیون هایی که دارای رزولوشن تصویر 1920*1080 هستند، فول اچ دی می گویند که کیفیت آن ها بیشتر از تلویزیون های اچ دی است.

میزان کیفیت تصاویر

بر طبق نتیجه‌ی آزمایشات معتبری که صورت گرفته است، شفافیت تصویر در تلویزیون‌های HD در حدود ۶ برابر تلویزیون‌های معمول بازار می‌باشد. بعلاوه سرعت پخش تصویر در این تلویزیون‌ها تعداد ۶۰ فریم در هر یک ثانیه است که دو برابر سرعت تلویزیون‌های معمول بازار است. در موعدی که تصاویری با کیفیت پائین و عادی در تلویزیون‌های HD پخش می‌گردد این امکان وجود دارد که حاشیه‌ها و لبه‌های تصویر مشکی بشود و یا بر روی تصویر زوم انجام گیرد و مواردی از این قبیل که موجب کیفیت پائین‌تر تصویر نسبت به نمایشگر‌های عادی می‌گردد. برای پیشگیری از این موضوع، توصیه می‌گردد که تنظیمات تصویر بر طبق دفترچه‌ی راهنمای همراه محصول تنظیم گردد. معیارهای گوناگونی برای پخش هر نوع محتوائی بر روی این محصولات ارائه شده است که کاربر می‌تواند در زمان پخش محتوا با توجه به کیفیت آن، این معیارها را تغییر دهد.

اتصالات

محصولات HD tv، دارای درگاه‌های ارتباطی گوناگونی هستند تا وسایل الکترونیکی به آن‌ها اتصال پیدا کند اما متاسفانه تمامی این درگاه‌ها قابلیت اچ‌دی را ساپورت نمی‌نمایند. در زمینه‌ی درگاه‌های ارتباطی تلویزیون‌ها تاکید اصلی بر خرید محصولی است که حداقل یک عدد درگاه از نوع HDMI را داشته باشد. در صفحه‌ی پشتی تلویزیون‌های HD، علاوه بر درگاه آنتن و همچنین اتصال به رایانه شاهد تعبیه پورت‌های دیگر منجمله کامپوزیت، RF، S-Video می‌باشیم که نسبت به کیفیت اچ‌دی میزان پائین‌تری را شامل می‌شوند.

میزان کنتراست تصاویر

برای توضیح این قسمت ابتدا لازم است که تعریفی از کنتراست ارائه گردد. منظور از کنتراست یک تصویر، اختلافی است که میان قسمت‌ها روشن و تاریک یک صحنه به نمایش درآمده بر روی نمایشگر وجود دارد. برای اندازه‌گیری کنتراست تصاویر شاخص بخصوصی ارائه نشده است اما در تلویزیون‌های اچ‌دی شاهد افزایش کنتراست می‌باشیم که از رقم ۱:۱۰۰۰ آغاز می‌گردد و در نتیجه‌ی آن میزان وضوح تصویر در آن‌ها نسبت به تلویزیون‌های معمولی بهتر است. بصورت کلی تلویزیون‌های اچ‌دی می‌توانند تصاویر روشن را بخوبی نمایش دهند اما در زمینه‌ی نمایش تصاویر تاریک بویژه در گونه‌ی ال‌سی‌دی با مشکل مواجه می‌باشند.

ریت بازسازی تصاویر

به احتمال زیاد نه تنها در زمینه تلویزیون بلکه در سایر مواردی که بحث از صفحات نمایش می‌باشد با اصطلاحاتی نظیر ۱۲۰ هرتز یا ۶۰ هرتز برخورد کرده‌اید. این اعداد بیان‌کننده‌ی ریت بازسازی تصویر در آن نمایشگر می‌باشند؛ به عبارتی دیگر اگر این ریت معادل ۱۲۰ باشد یعنی نمایشگر می‌تواند ۱۲۰ بار در هر یک ثانیه تصویر را بازسازی نماید. ریت یا همان نرخ بازسازی تصاویر به این معنی است که مثلا در یک ثانیه با ۱۲۰ بار خاموش و روشن شدن لامپ‌های نمایشگر یک تصویر بازسازی می‌گردد.

تلویزیون‌های LCD

نمایشگر‌های دسته‌ی ال‌سی‌دی متشکل از دو لایه مواد شفاف می‌باشند که بصورت قطبی درآمده و روی هم چسبانده شده‌اند. یکی از این دو لایه توسط موادی پلیمری احاطه شده است و کریستال‌های مایع را در خود نگهداری می‌کند. کریستال‌ نمایشگر‌های ال‌سی‌دی خود نوری ساطع نمی‌‌نمایند بلکه نوری که توسط یک منبع خارجی به آن‌ها می‌تابد را بازتاب می‌کنند. تلویزیون‌های دارای صفحات نمایش LCD در حال حاضر رایج‌ترین نوع در بازار می‌باشند که بدلیل تنوع بالائی که در زمینه‌ی قیمت و سایز دارند، در میان مخاطبان پرطرفدار شده‌اند.

میزان انرژی الکتریکی‌ای که نمایشگر‌های LCD مصرف می‌کنند در مقایسه با تلویزیون‌های معمولی بسیار پائین‌تر می‌باشد. با توجه به ساختار ویژه و بخصوصی که در تولید این تلویزیون‌ها رعایت شده است، نمایش تصاویر متحرک به گونه‌ای بسیار باکیفیت بر روی آن‌ها اتفاق می‌افتد. از سایر مزیت‌های عالی این تلویزیون‌ها نسبت به تلویزیون‌های معمولی اینست که  اشعه‌هایی را که برای چشم آسیب‌رسان هستند، تولید نمی‌نمایند.   بدلیل اینکه از روش خاموش و روشن شدن لامپ برای تولید تصویر استفاده نمی‌کنند. ایراد اصلی در نمایشگرهای LCD، طول عمر کم آن‌ها می‌باشد. به گونه‌ای که طول عمر این نمایشگر ۱۶ هزار ساعت است در حالیکه یک تلویزیون معمولی دارای طول عمری ۳۰ هزار ساعته می‌باشد.

مشخصات فنی تلویزیون‌های LCD

کنتراست و کیفیت رنگ سیاه در تصاویر به نمایش در آمده

نوری که در نمایشگر‌های ال‌سی‌دی وجود دارد با گذشتن از مایع کریستال و همچنین فیلتر‌های نور ماهیت‌ خود را تغییر یافته می‌بیند و به چشمان کاربر می‌رسد. ایراد اصلی در نمایش تصویر در LCDها، عدم نمایش عمیق و مناسب رنگ سیاه است. برای این منظور که یک سلول قادر باشد رنگ سیاه را ساطع نماید، باید نگذارد که نور از آن عبور نماید که این عملکرد با توجه به موضوع همیشگی بودن تابش نور در نمایشگر‌های LCD، دور از دسترس بنظر می‌رسد‌ و در نتیجه رنگ سیاه به خوبی و با عمق مناسب نمایش داده نخواهد شد.

میزان روشنائی تصویر

در LCDها از یک منبع جداگانه برای نور نمایشگر استفاده می‌شود. به همین دلیل کم یا زیاد کردن نور این نمایشگر متناسب با محیط استفاده‌ی تلویزیون به سادگی هرچه بیشتر انجام می‌پذیرد. اما در تلویزیون‌های پلاسما هر پیکسل بصورت مجزا نور مورد نیاز خود را تولید می‌کند که این موضوع باعث می‌گردد که در محیط‌هایی که میزان نور بالا است و یا محیط‌های آزاد دیدن تصاویر بر روی صفحات نمایش‌ پلاسما مشکل‌ساز باشد. دلیل استفاده از صفحات LCD برای تابلو‌های تبلیغاتی سطح معابر و یا محیط‌های آزاد دیگر همین موضوع می‌باشد.

نمایش دادن تصاویری که دارای حرکات سریع می‌باشند

نمایشگر‌های LCD دارای مشکل زمان پاسخ دادن می‌باشند به این صورت که زمان لازم دارد تا ضمن پاک کردن یک فریم، فریم بعدی بر روی نمایشگر دیده شود. این مسئله موجب می‌گردد که در هنگام نمایش فیلم‌هایی مانند فیلم‌های اکشن که دارای صحنه‌هایی با سرعت بالا می‌باشند، کیفیت نمایش تصویر خیلی مناسب نبوده و هاله‌ای از فریم قبلی بر روی هر فریم مشاهده گردد. البته با پیشرفت تکنولوژی‌ هم‌اکنون شاهد ساخت LCDهایی با تایم پاسخ‌دهی کمتر از ۸ میلی‌ثانیه می‌باشیم که مشکل ذکر شده را تا حدود زیادی رفع می‌نماید.

طول عمر

مدت زمان عمر مفید تلویزیون‌های LCD برحسب ساعت، ۱۶ هزار ساعت و برحسب سال ۷ سال بصورت شبانه‌روزی می‌باشد. به عبارتی دیگر هنگامیکه میزان نور پس‌زمینه‌ی این نمایشگر‌ها به کمتر از ۵۰℅ برسد، طول عمر آن‌ها پایان می‌یابد.

تلویزیون‌های پلاسما

پایه‌ی کاری این نمایشگر‌ها، لامپ‌های فلورسنت هستند. به این صورت که صفحات نمایش پلاسما از چند سلول مستقل تشکیل شده‌اند که هر سلول دارای دو صفحه‌ از جنس شیشه و بصورت مجزا می‌باشند که در میان این دو شیشه گاز‌های نئون و زنون تزریق شده است. این گازها در پروسه‌ی تولید تصویر به شکل مایع (پلاسما) در می‌آیند. وقتیکه نمایشگر را به برق متصل می‌کنیم، گازهای فوق سه رنگ‌ اصلی قرمز، آبی و سبز را تولید می‌کنند و به کمک این رنگ‌‌ها تصویر بر روی صفحه شکل می‌گیرد. در سیستم نمایشگر‌های پلاسما منظور از هر پیکسل گروهی متشکل از فسفرهایی با همان سه رنگ اصلی ذکر شده می‌باشد. از لحاظ ابعاد، تلویزیون‌های پلاسما دارای تنوع خوبی نمی‌باشند و اکثر آن‌ها اندازه‌های ۴۲ اینچ به بالا را شامل می‌شوند. برجسته‌ترین مزیت تلویزیون‌های پلاسما نسبت به سایر تلویزیون‌ها، زاویه‌ی دید کامل و ۱۸۰ درجه‌ی آن‌ها می‌باشد. به این صورت که می‌توان از تمامی جهات جلو نمایشگر، تصویر را بصورت مناسبی مشاهده نمود. نکته‌ی جالب، تطابق اتوماتیک میزان نور نمایشگر یا میزان نور محیط می‌باشد که خستگی چشم کاربران را کاهش می‌دهد. یعنی اگر در محیط‌های پرنور نمایشگر روشن باشد، بصورت خودکار نور آن به حداکثر میزان خواهد رسید. تلویزیون‌های پلاسما ضخامت کمی دارند اما با این وجود میزان مصرف برق آن‌ها بالا می‌باشد.

مشخصات فنی تلویزیون‌های پلاسما

کنتراست و کیفیت رنگ سیاه تصاویر

در صفحات نمایش پلاسما برخلاف نمایشگر‌های LCD، نور پس‌ زمینه‌ موجود نمی‌باشد و هر سلول وظیفه‌ی تولید نور را بصورت مستقل برعهده دارد. به همین دلیل برای تولید رنگ سیاه تنها کافی است که سلول خاموش شود تا این رنگ با عمق و کیفیت مناسبی تولید گردد. در نتیجه‌ی همین موضوع است که کنتراست تصاویر در نمایشگر‌های پلاسما نسبت به نمایشگر‌های LCD بهتر می‌باشد.

مشکل Burn-In

از مشکلاتی که در زمینه‌ی نمایش تصاویر تلویزیون‌های پلاسما ایجاد می‌گردد، مشکل Burn-In است. در صفحات نمایش پلاسما اگر یک تصویر به مدتی طولانی بر روی صفحه به نمایش درآید، پس از اینکه تصویر جایگزین می‌گردد، همچنان ردی از تصویر قبلی قابل مشاهده است. البته با توجه به متحرک بودن دائمی تصاویر در محتواها این مشکل بیشتر برای آرم‌های شبکه و مواردی از این دست اتفاق می‌افتد. با گذشت زمان و بهینه‌تر شدن تکنولوژی‌ها، فناوری Anti-Burn برای جلوگیری از این مشکل در تلویزیون‌های پلاسما شکل گرفته است.

طول عمر

در صفحات نمایش پلاسما، وظیفه‌ی تولید نور بصورت مستقل بر عهده‌ی سلول‌ها می‌باشد. هر سلول نیز از طریق فسفرهایی که در داخل خود جای داده است اقدام به تولید نور می‌کند. در نتیجه طول عمر این تلویزیون‌های را مدتی در نظر می‌گیرند که میزان درخشندگی فسفر موجود در سلول‌های آن‌ها، به کمتر از ۵۰℅ حالت اولیه برسد. برطبق این تعریف در پلاسماهای قدیمی این مدت برابر با ۲۰ هزار ساعت بود اما امروزه با پیشرفت فناوری این عدد به حدود ۶۰ هزار ساعت افزایش یافته است.

تلویزیون‌های LED

تلویزیون‌های LED نسل بعدتر از تلویزیون‌های LCD می‌باشند که از طریق راهکار تابش نور متفاوت تصاویر باکیفیت‌تری را به نمایش درمی‌آورند. در تلویزیون‌های ال‌ای‌دی نور بوسیله‌ی دیود‌های ساطع کننده که در قسمت پشت صفحه نمایش یا اطراف آن قرار دارند، به نمایشگر تابانده می‌شود. با کمک گرفتن از این چراغ‌ها تولید رنگ سیاه بر روی صفحه‌ی نمایش کیفیت و عمق بالاتری خواهد داشت و در نتیجه‌ی این موضوع میزان کنتراست تصویر در آن‌ها بالاتر خواهد بود.

مشخصات فنی تلویزیون‌های LED

کنتراست و کیفیت رنگ سیاه تصاویر

صفحات نمایش ال‌ای‌دی در مقایسه با صفحات نمایش ال‌سی‌دی دارای نرخ کنتراست مناسب‌تری هستند. در تلویزیون‌های LCD به منظور به نمایش درآوردن رنگ تیره باید کریستال‌های چرخانده می‌شدند تا از این طریق نور منبع قطع گردد و رنگ سیاه بر روی نمایشگر ایجاد شود که با انجام این کار و قطع شدن نور منبع، میزان وضوح تصاویر کاهش زیادی می‌یافت. ولی در تلویزیون‌های LED با کمک گرفتن از ویژگی‌ کاهش نور موضعی، مقدار نور نمایشگر کنترل می‌گردد و به این ترتیب مشکل فوق رفع شده است. به عبارت دیگر در تلویزیون‌های LED در عوض قطع کردن کامل نور، در پس‌زمینه‌ی صحنه‌های تیره میزان نور را کم می‌کنند به این طریق تصویر‌های مناسب‌تری بدست خواهد آمد.

میزان دقت رنگ

صفحات نمایش ال‌ای‌دی این قابلیت را دارند که از طریق تکنولوژی RGB یا همان نورهای رنگی و از طریق تنظیم میزان نور پس‌زمینه، رنگ واقعی و طبیعی تصاویر را ایجاد کرده و به نمایش درآورند. با بهره‌گیری از این تکنولوژی که در واقع شیوه‌ای به منظور تشریح رنگ می‌باشد و در تعداد زیادی از نمایشگر‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، از طریق ترکیب نمودن میزان مشخصی از سه رنگ اصلی یعنی (قرمز، آبی و سبز) رنگ طبیعی و نهائی را بدست آورده و نمایش می‌دهد.

ابعاد

ابعاد این دسته از تلویزیون از حداقل ۴۰ اینچ آغاز شده و تا حداکثر ۷۰ اینچ ادامه دارد. حداقل میزان ضخامت تلویزیون‌ نیز در این دسته به ۲۵ میلیمتر می‌‌رسد.

طول عمر محصول

برطبق آنچه که اکثر تولیدکنندگان این دسته از تلویزیون مدعی آن هستند، طول عمر آن‌ها به بیش از ۱۰۰هزار ساعت می‌رسد. اما در حال حاضر هیچ آزمایش ثابت‌شده‌ای وجود ندارد که این مدعا را تایید نماید. بصورت کلی طول عمر دیودهای نور بالا و در محدوده‌ی مناسبی می‌باشد.

مقدار مصرف انرژی الکتریکی

در میان تمامی انواع تلویزیون‌های رده‌ی اچ‌دی، میزان مصرف انرژی الکتریکی LEDها از همه کمتر می‌باشد. تلویزیون‌های فوق این امکان را دارند که در حدود ۴۰℅ از میزان انرژی مورد نیاز را بکاهند.

نکات مثبت محیط زیستی

بدلیل کاهش چشم‌گیر مصرف انرژی در این دسته از تلویزیون‌ها، میزان تولید گرما و همچنین کربن کاهش خوبی پیدا کرده است که در نتیجه‌ی آن میزان آلودگی هوا نیز کمتر شده است. بعلاوه تعدادی از کمپانی‌ها منجلمه کمپانی کره‌ای سامسونگ این ادعا را دارند که در تولید تلویزیون‌های LED خود از جیوه استفاده نمی‌کنند که اگر این ادعا درست باشد معضل از بین بردن تلویزیون‌های LED از کار افتاده بدون اینکه به محیط زیست آسیبی وارد نماید به میزان زیادی رفع خواهد شد.

تلویزیون‌های OLED

با عرضه کردن تلویزیون‌های OLED به بازار، تلویزیون‌های LCD و همچنین LED به محصولات درجه‌ی دو بدل گشته‌اند. میزان ضخامت تلویزیون‌های OLED با یک ورق کاغذ برابر می‌باشد و همچنین وزن آن‌ها از چند صد گرم تجاوز نمی‌نماید. صفحه‌ی نمایش تلویزیون‌های OLED شامل یک پرده‌ی کم‌ضخامت از جنس مواد آلی می‌باشد که مابین دوقطعه‌ی رسانا جاگیر شده است. نمایشگر‌های OLEDاز تکنولوژی دیودهای آلی ساطع‌‌کننده نور کمک می‌گیرند. به این دلیل که دیود‌های آلی خود تولید کننده‌ی نور می‌باشند برای انجام کارکرد خود نیازی به وجود یک نور پس زمینه ندارند. دلیل ضخامت و وزن اندک و همچنین مصرف حداقلی انرژی الکتریکی نیز همین موضوع است.

از سایر مزیت‌های عالی این تلویزیون‌ها می‌توان به میزان درخشندگی بالاتر نسبت به سایر محصولات و همچنین نرخ بازسازی تصاویر بالا اشاره نمود که در کنار واکنش در کمترین زمان ممکن نسبت به تغییر سیگنال‌ها آن‌ها را‌ برای به تصویر کشیدن فیلم‌های سینمایی بسیار مناسب کرده است. میزان پایداری بالا در برابر ضربه و همچنین چرخاندن ناگهانی، کارکرد مناسب در دماهای گوناگون و همچنین سطح گرمای بالا و در نهایت میزان مصرف اندک بدلیل عدم نیاز به نور پس‌زمینه از سایر قابلیت‌های مثال‌زدنی این دسته از محصولات می‌باشد.

تلویزیون‌های UHD

تلویزیون‌های UHD‌ بعنوان تلویزیون‌های رده‌ی بالاتر HD تولید شده‌اند. در واقع این تلویزیون‌ها مخفف Ulrta High Defonition می‌باشند‌. کیفیت تلویزیون‌های UHD نسبت به تلویزیون‌های HD چند برابر می‌باشد. کمپانی‌های ژاپنی برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ میلادی این دسته از تلویزیون‌ها را بصورت آزمایشی رونمایی کردند و تا به امروز تمام تلاش خود را به کار گرفته‌اند تا در تمامی زمینه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری این فناوری را بهبود ببخشند که بتواند برنامه‌ها تلویزیونی را با نهایت کیفیت در اختیار کاربران قرار دهند. هدف‌گذاری انجام شده توسط ژاپنی‌های اینست که تا سال ۲۰۱۵ برنامه‌هایی با کیفیت UHD را بصورت آزمایشی بوسیله‌ی امواج ماهواره‌ای پخش نمایند و تا سال ۲۰۳۵ بهره‌گیری از ‌این فناوری را در کشور خود محقق سازند.

کیفیت تصاویر به نمایش در آمده بر روی این نمایشگر‌ها بیش از ۱۵ برابر تلویزیون‌های HD می‌باشند و می‌توانند با تراکم پیکسلی ۷۶۸۰ پیکسل افقی و ۴۳۲۰ پیکسل عمودی تصاویر را به نمایش درآورند. این ارقام یعنی تصاویر در این نمایشگرها به کمک ۳۲ میلیون پیکسل نمایش داده می‌شوند در حالیکه در تلویزیون‌های اچ‌دی این رقم در حدود ۲ میلیون بود. در این تلویزیون‌ها فارغ از افزایش کیفیت چشم‌گیر تصاویر، کیفیت پخش صوت نیز به میزان قابل توجهی بیشتر شده است. با استفاده از فناوری UHD tv این امکان فراهم شده است که ۲۴‌ کانال صوتی را از طریق ۲۴ بلندگوی گوناگون گوش داد که هر کدام از آن‌ها کیفیتی متفاوت دارند.

افزایش تراکم پیکسلی در این تلویزیون‌ها نه تنها کیفیت تصاویر را بسیار افزایش می‌دهد بلکه برای این منظور احتیاج به مساحت بیشتر از صفحات نمایش است که در نتیجه‌ی این امر پیش‌بینی انجام شده بر مبنای بهره‌گیری از نمایشگری با اندازه های ۱۰۰ تا ۲۰۰ اینچی در این تلویزیون‌های می‌باشد. این اندازه برای تلویزیون‌های UHD خانگی می‌باشد اما دسته‌ای از این تلویزیون‌ها که برای استفاده‌های امنیتی، تبلیغاتی و ... در سطح اماکن عمومی مانند معابر، ورزشگاه‌ها و ... استفاده می‌شوند، باید اندازه‌هایی در حدود ۳۵۰ اینچ تا ۶۰۰ اینچ داشته باشند.

از سویی دیگر سرعت نمایش دادن فریم در تلویزیون‌های دسته‌ی UHD برابر با ۶۰ فریم در ثانیه می‌باشد که بصورت تصاعدی افزایش پیدا می‌کند و رقمی بهتر از تلویزیون‌های HD را شامل می‌شود. با وجود این قابلیت‌های بهبود یافته، نسبت تصویر ۱۶:۹ در UHD tvها نیز حفظ می‌گردد تا از این طریق امکان نمایش محتواهایی با کیفیت HD بر روی آن‌ها امکان‌پذیر گردد.

مشخصات فنی این تلویزیون‌‌ها

شفافیت تصویر

میزان شفافیت تصاویر به نمایش درآمده با میزان تراکم پیکسلی نمایشگر نسبت مستقیم دارد. یعنی هرچه این تراکم پیکسلی بیشتر باشد، شفافیت تصویر نیز بیشتر خواهد بود.

نسبت تصویر

نسبت تصویر بیانگر تناسب عرض با طول صفحه‌ی نمایش است. در تلویزیون‌هایی که در گذشته وجود داشتند این تناسب بصورت ۳:۴ بود اما در تلویزیون‌های کنونی تناسب بصورت ۱۶:۹ می‌باشد.

ریت بازسازی تصاویر

این ریت بیانگر تعداد دفعاتی می‌باشد که تصویر بر روی نمایشگر دوباره بازسازی می‌گردد. واحدی که به همراه عدد تعیین کننده‌ی این شاخص بیان می‌شود، نشانگر تعداد دفعات بازسازی تصویر می‌باشد. یعنی مثلا ۶۰هزتر به معنی ۶۰ بار بازسازی تصویر در یک ثانیه می‌باشد.

تلویزیون‌های 3D

واژه‌ی 3D که در اصطلاح آن را سه بعدی می‌نامند، اسم فناوری‌ای می‌باشد که این امکان را فراهم کرده است که کاربر بتواند تصاویر را در هر زمینه‌ای که باشد مانند فیلم یا بازی‌های رایانه و ... بصورت برجسته و دارای بعد عمق مشاهده نماید. تلویزیون‌های معمول صرفا دارای دو بعد طول و عرض می‌باشند اما تلویزیون‌های 3D بعد سوم یعنی عمق را نیز به این مسئله می‌افزایند. این بعد به منظور اینکه برای کاربران نمایش داده شود از طریق منحرف نمودن مغز آن‌ها عمل می‌نمایند. برای روشن‌تر شدن مسئله ابتدا باید توضیح داد که چشم چگونه می‌بیند؟ هنگامیکه اجسام از ما فاصله می‌گیرند نورهایی که از آن‌ها ساطع می‌شود و موجب می‌گردد که چشم آن شی‌ء را ببیند، بصورت موازی به سمت چشم حرکت می‌کنند اما اگر این اجسام به ما نزدیک شوند، بصورت همگرا پرتوها به چشم‌ها می‌رسند که در نتیجه چشم‌ برای تشخیص آن‌ها نیاز دارد که اندکی تغییر ساختاری ایجاد کند که این تغییر براساس دستورات مغز انجام می‌گیرد. اطلاعاتی که بوسیله‌‌ی چشم ارسال می‌گردد موجب می‌شود که مغز تعیین کند که شیء در چه فاصله‌ای قرار دارد. بعنوان نمونه هنگامیکه چشمان برای دیدن یک جسم تقعر اندکی پیدا می‌نمایند از این طریق مغز تشخیص می‌دهد که این جسم در فاصله‌ای اندک از فرد قرار گرفته است. چگونگی به نمایش درآوردن تصاویر سه‌بعدی نیز دقیقا برهمین شیوه‌ی کارکرد مغز استوار است. تلویزیون‌های سه بعدی بصورتی عمل می‌کنند که فاصله‌ی نقاط مختلف تصویر با فرد بصورت اشتباه تشخیص داده شود و به این ترتیب بعد عمق به تصاویر اضافه گردد. مشکلی که در این میان ایجاد می‌گردد ایسنت که به دلیل تفاوت‌های ساختاری‌ای که در چشم چپ در مقایسه با چشم راست ایجاد می‌گردد در طولانی مدت شاهد سردرد و همچنین سرگیجه خواهیم بود.

تلویزیون‌های هوشمند (Smart)

تلویزیون‌های اسمارت همانند گوشی‌های هوشمند این قابلیت را دارند که به اینترنت متصل گردند و  بصورت برخط به شبکه‌های اجتماعی و محتواهای چندرسانه‌ای و غیره دسترسی پیدا کنند. همچنین این امکان برای تلویزیون‌های اسمارت فراهم شده است که به رایانه‌های شخصی متصل گردند و از آن‌ها اطلاعات دریافت نمایند. مقوله‌ی تلویزیون‌های هوشمند برای نخستین بار بوسیله‌ی کمپانی‌ کره‌ای سامسونگ مطرح گردید و سپس کمپانی‌های فیلیپس و ال‌جی نیز به این عرصه وارد شده و این تکنولوژی را گسترش دادند. تمامی هدفی که در ورای هوشمند کردن تلویزیون‌ها نهفته است، موضوع استفاده‌ی بیشتر کاربران از این محصولات می‌باشد. در تولید تلویزیون‌های اسمارت، سعی برآن بوده است که دنیای مجازی را با دنیای برنامه‌های تلویزیونی مرتبط سازند. Smart tvها این امکان را فراهم کرده‌اند که کاربران برای متصل کردن دستگاه‌های گوناگون به محصول، نیاز به سیم نداشته باشند و بتوانند محتواهای خود را از طریق بلوتوث و یا وایرلس و سایر روش‌های بی‌سیم ردو‌بدل نمایند. از سایر امکاناتی که این تلویزیون‌ها‌ فراهم می‌کنند، اتصال به اینترنت، گشت و گذار در شبکه‌ها‌ی اجتماعی، چک کردن ایمیل، چت کردن و مشاهده‌ی محتواهای چند رسانه‌ای در اینترنت می‌باشد.

امروزه تقریبا دسته‌ای از تولیدات تمامی کمپانی‌های تولید کننده تلویزیون را، تلویزیون‌های هوشمند تشکیل می‌دهد. تنها تفاوت در نامگذاری آن‌ها است. به عنوان مثال کمپانی ژاپنی سونی، نام Internet Tv  را برای تلویزیون‌های هوشمند خود برگزیده است. بصورت کلی یک تلویزیون اسمارت، به تلویزیونی گفته می‌شود که امکان متصل شدن به اینترنت و بهره‌گیری از سرویس‌های اینترنتی را برای کاربران فراهم نماید.

 

اشتراک گذاری
منبع
برچسب‌ها تلویزیون , تلویزیون فورکی , تلویزیون مدرن

نظرات

نام کد امنیتی